Το κυκλάμινο πάει στα βουνά... Η Κατερίνα ξέρει που θα βρει φίλους και γνωστούς, όπως ξέρετε κι εσείς που θα βρείτε εκείνη. Βουνό με βουνό δεν σμίγει! Σας ευχαριστώ όλους σας! ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ! ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!
...ρούχα μαζί που "πλύθηκαν" κι έχουνε γίνει ροζ...
Δεν είμαι φωτογράφος. Άγραφες ή και γραμμένες στιγμές "παγώνω" μη "τύχει" και τις ξεχάσω...
Εναλλαγές...
23/1/09 (ελεύθερο) 4/3/09 (σκλαβωμένο) 6/3/09 (προβληματισμένο) 8/3/09 σκέτο 10/3/09 (εν-εργ0 -για να μη με ψάχνετε) 22/3/09 (η κατάληψη του παπά) 31/3/09 συνεργασία (κυκλάμινου και παπά) 25/4/09 κυκλάμινο βουνού 9/5/09 τέλος 3ου κύκλου
ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ
Κοντά στην καμπάνα του Άθωνα 8/08
Ιανουάριος 2009
Από δω ξεκίνησε ο παπάς και η καμπάνα της χαράς (Για όσους δεν έχουν καταλάβει) Αν ήμουνα πρόεδρος σε ένα μικρό, μικρό χωριουδάκι με λίγους κατοίκους, που θα αγαπιόμασταν όλοι μεταξύ μας, που δεν θα είχαμε κόμματα, συμφέροντα και όλα τα άλλα κακά, θα έλεγα στον παπά να χτυπά την καμπάνα για κάθε χαρά που έρχεται καθημερινά στους ανθρώπους του χωριού μας. .......... Θα ήταν ένα χωριό που όλη μέρα θα αντιλαλούσε ο γλυκός χαρούμενος ήχος της καμπάνας. Αν είχα ένα μικρό χωριό…. Κι αν ήμουνα πρόεδρος… (Απόσπασμα απ' το βιβλίο του Πατέρα, που δεν έχω καταλήξει ακόμα στον τίτλο, δεν ξέρω που, δεν ξέρω πως, δεν ξέρω πότε, πάντως, ΘΑ εκδοθεί! Μπορεί πριν, μπορεί και μετά από μένα. Πάντως, "ΘΑ"! Είναι τάμα! )
Όταν κουρνιάζουν τα πουλιά δεν υπάρχουν κουνημένες φωτογραφίες. Υπάρχουν μόνο "κουνημένες" στιγμές.